Rodziny Zastępcze

Rodzina zastępcza oraz rodzinny dom dziecka zapewniają dziecku całodobową opiekę i wychowanie, mają obowiązek zwracać szczególną uwagę na to, aby traktować dziecko z poszanowaniem jego poczucia godności i wartości osobowej, zapewnić kształcenie, wyrównywanie braków rozwojowych oraz ochronę przed arbitralną lub bezprawną ingerencją w życie prywatne dziecka, jak również dostęp do przysługujących świadczeń zdrowotnych. Ponadto powinny dołożyć starań w zaspokajaniu potrzeb emocjonalnych, bytowych, rozwojowych społecznych oraz religijnych.

Ze względu na jedną z podstawowych zasad wyrażonych w Ustawie, jaką jest prawo dziecka do powrotu do rodziny, rodzina zastępcza oraz rodzinny dom dziecka mają obowiązek umożliwić dziecku kontakt z rodzicami i innymi osobami bliskimi, chyba, że sąd postanowi inaczej. Wykonując swoje zadania, rodzina zastępcza oraz prowadzący rodzinny dom dziecka współpracują z ośrodkiem adopcyjnym, koordynatorem rodzinnej pieczy zastępczej, organizatorem rodzinnej pieczy zastępczej.

Obowiązująca od 1 stycznia 2012 roku ustawa o wspierani rodziny i systemie pieczy zastępczej wprowadziła nowy podział rodzin zastępczych. Zgodnie z obecnie obowiązującymi przepisami formami rodzinnej pieczy zastępczej są:
- rodzina zastępcza spokrewniona,
- rodzina zastępcza niezawodowa,
- rodzina zastępcza zawodowa oraz rodzinny dom dziecka

Rodzinę zastępczą lub rodzinny dom dziecka tworzą małżonkowie lub osoba niepozostająca w związku małżeńskim, u których umieszczono dziecko w celu sprawowania nad nim pieczy zastępczej. Wyjątkiem jest tutaj rodzina zastępcza zawodowa pełniąca funkcję pogotowia rodzinnego, która nie traci statusu rodziny zastępczej, gdy w danym momencie nie sprawuje opieki nad żadnym dzieckiem. Jest to jednak szczególna forma rodzinnej pieczy zastępczej, której podstawowym zadaniem jest zapewnienie dziecku schronienia w sytuacjach nagłych.

W Ustawie przewidziano tez możliwość zawarcia przez starostę umowy o utworzeniu rodziny zastępczej zawodowej lub rodzinnego domu dziecka z kandydatami spełniającymi warunki do pełnienia funkcji rodziny zastępczej zawodowej lub prowadzenia rodzinnego domu dziecka przed umieszczeniem dziecka w celu sprawowania nad nim pieczy zastępczej. Zgodnie z Ustawą, do czasu umieszczenia pierwszego dziecka w celu sprawowania nad nim pieczy zastępczej, wynagrodzenie ww. rodzinie nie przysługuje, chyba, że umowa stanowi inaczej.
Szczególnym rodzajem rodziny zastępczej jest rodzina zastępcza spokrewniona. Rodzinę tą tworzą osoby będące wstępnymi np. dziadkowie lub rodzeństwo dziecka. Ustawa kładzie duży nacisk na zapewnienie odpowiedniego poziomu kompetencji zawodowych osób sprawujących pieczę zastępczą, co wyraża się w szczególności obowiązkiem odbycia szkoleń, jednak w przypadku rodzin zastępczych spokrewnionych ustawodawca odstąpił od wielu warunków, jakie stawia osobom sprawującym pieczę zastępczą w innych formach.
Pełnienie funkcji rodziny zastępczej oraz prowadzenie rodzinnego domu dziecka może być powierzone osobom, które dają rękojmię należytego sprawowania pieczy zastępczej i nie są ograniczone w zdolności do czynności prawnych oraz są zdolne do sprawowania właściwej opieki nad dzieckiem, co zostało potwierdzone zaświadczeniami o braku przeciwwskazań zdrowotnych do pełnienia funkcji rodziny zastępczej lub prowadzenia rodzinnego domu dziecka wystawionymi przez lekarza podstawowej opieki zdrowotnej. Osoby te muszą także spełniać wymagania osobowościowe – analogiczne do wymagań określonych dla asystenta rodziny.
Osoby pełniące funkcje rodziny zastępczej oraz prowadzące rodzinny dom dziecka muszą przebywać na terytorium Polski. Należy jednak podkreślić, że zgodnie z Ustawą, za zgodą starosty, rodzina zastępcza oraz prowadzący rodzinny dom dziecka sprawujący pieczę zastępczą nad dzieckiem - mogą czasowo sprawować pieczę zastępczą nad dzieckiem poza terytorium RP w przypadku, gdy rodzina zastępcza lub prowadzący rodzinny dom dziecka sprawują pieczę zastępczą nad rodzeństwem tego dziecka. Udzielając zgody, w ww. przypadkach starosta bierze pod uwagę opinię organizatora rodzinnej pieczy zastępczej oraz określa czas, na jaki zgoda jest wydana a także sposób realizacji planu pomocy dziecku. Powyższe rozwiązanie ma realizować zasadę nierozdzielania rodzeństwa i pozwolić na to, aby dzieci złączone więzami krwi mogły wychowywać się razem.

Kandydaci do pełnienia funkcji rodziny zastępczej lub prowadzenia rodzinnego domu dziecka muszą zapewniać także odpowiednie warunki bytowe i mieszkaniowe umożliwiające dziecku zaspokajanie jego indywidualnych potrzeb, w tym rozwoju emocjonalnego, fizycznego i społecznego, właściwej edukacji i rozwoju zainteresowań oraz wypoczynku i organizacji czasu wolnego. Ustawa wymaga, by w rodzinie zastępczej niezawodowej, co najmniej jedna osoba tworząca tę rodzinę posiadała stałe źródło dochodu. Głównym motywem przyjęcia dziecka ma być, bowiem chęć udzielenia mu pomocy i wychowania w „zdrowym środowisku”, a nie uzyskanie źródła dochodu.

Pełnienie funkcji rodziny zastępczej niezawodowej lub zawodowej oraz prowadzenie rodzinnego domu dziecka może być powierzone osobom, które nie były skazane prawomocnym wyrokiem za umyślne przestępstwo lub umyślne przestępstwo skarbowe. W przypadku rodziny zastępczej spokrewnionej ustawodawca zrezygnował z ww. warunku, mając na względzie fakt, że rodziców zastępczych oraz dziecka łączy stosunek pokrewieństwa.

Spełnianie ww. warunków ustala się na podstawie przeprowadzonej przez organizatora rodzinnej pieczy zastępczej analizy sytuacji osobistej, rodzinnej i majątkowej.
Kandydaci do pełnienia funkcji rodziny zastępczej zawodowej, niezawodowej oraz do prowadzenia rodzinnego domu dziecka są obowiązani posiadać świadectwo ukończenia szkolenia organizowanego przez organizatora rodzinnej pieczy zastępczej, na które kieruje organizator rodzinnej pieczy zastępczej po przeprowadzeniu oceny pod względem spełniania ww. warunków. Po skończonym szkoleniu, na wniosek kandydata do pełnienia funkcji rodziny zastępczej zawodowej, rodziny zastępczej niezawodowej lub prowadzenia rodzinnego domu dziecka, posiadającego świadectwo ukończenia szkolenia, organizator rodzinnej pieczy zastępczej właściwy ze względu na miejsce zamieszkania kandydata, wydaje zaświadczenie kwalifikacyjne zawierające potwierdzenie ukończenia tego szkolenia, spełniania warunków oraz posiadania predyspozycji i motywacji do sprawowania pieczy zastępczej.

W celu zwiększenia efektywności organizacji systemu pieczy zastępczej, starosta prowadzi rejestr osób zakwalifikowanych do pełnienia funkcji oraz już pełniących funkcję rodziny zastępczej niezawodowej lub do prowadzenia rodzinnego domu dziecka, który przekazuje do właściwego Sądu. W rejestrze zamieszcza się następujące dane: imię i nazwisko, datę urodzenia, obywatelstwo, miejsce zamieszkania, stan cywilny, wykształcenie, zawód, miejsce pracy, źródła dochodu, dane o warunkach mieszkaniowych, dane o stanie zdrowia niezbędne do stwierdzenia, że osoba może sprawować właściwą opiekę nad dzieckiem, zakres ukończonych szkoleń. W przypadku osób pełniących już funkcję rodziny zastępczej lub prowadzących rodzinny dom dziecka zamieszcza się odpowiednio informacje o liczbie umieszczonych dzieci oraz informacje o pełnieniu przez rodzinę zastępczą zawodową funkcji pogotowia rodzinnego lub funkcji rodziny zastępczej zawodowej specjalistycznej. Osoby objęte rejestrem są obowiązane do poinformowania starosty o każdej zmianie ww. danych oraz przedstawiania, co dwa lata zaświadczenia o braku przeciwwskazań zdrowotnych do pełnienia funkcji rodziny zastępczej lub prowadzenia rodzinnego domu dziecka, wystawionego przez lekarza podstawowej opieki zdrowotnej.
Tak przygotowany rejestr pozwala sądowi wybierać optymalne warunki do wychowania dziecka oraz „dopasować” rodziny do konkretnych dzieci i ich specyficznych potrzeb. Obowiązek sprawowania pieczy zastępczej nad dzieckiem i jego wychowania rodzina zastępcza lub prowadzący rodzinny dom dziecka podejmuje z dniem faktycznego umieszczenia dziecka w rodzinie zastępczej lub rodzinnym domu dziecka. Przed jego przyjęciem, rodzina zastępcza oraz prowadzący rodzinny dom dziecka są przygotowani przez organizatora rodzinnej pieczy zastępczej, który udziela szczegółowych informacji o dziecku i jego sytuacji rodzinnej (w tym o rodzeństwie) oraz zapewnia, w miarę potrzeby, kontakt z dzieckiem (nie później niż 7 dni przed przyjęciem dziecka), jak również przekazuje odpis aktu urodzenia dziecka (nie później niż w dniu poprzedzającym dzień przyjęcia dziecka), a w przypadku sierot i półsierot - również odpis aktu zgonu zmarłego rodzica, dokumentację o stanie zdrowia, dokumenty szkolne w szczególności świadectwa szkolne i karty szczepień.

Rodzinie zastępczej lub prowadzącemu rodzinny dom dziecka przekazuje się też dokumentację dotyczącą diagnozy psychofizycznej dziecka, co jest szczególnie istotne w przypadku dziecka ze specjalnymi potrzebami edukacyjnymi, tj., gdy niezbędny jest udział w zajęciach rewalidacyjno-wychowawczych oraz objęcie dziecka pomocą profilaktyczno-wychowawczą lub resocjalizacyjną albo leczeniem i rehabilitacją. Posiadanie takiej dokumentacji umożliwi diagnozę i realizację potrzeb dziecka, pozwoli zorientować się, jak powinna przebiegać praca z dzieckiem i na co należy położyć nacisk w procesie wychowawczym.

W przypadku konieczności umieszczenia w rodzinnej pieczy zastępczej dziecka wymagającego natychmiastowej pomocy lub dziecka odebranego rodzinie przez pracownika socjalnego na podstawie przepisów ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu przemocy w rodzinie, ze względu na zaistnienie bezpośredniego zagrożenia życia lub zdrowia dziecka w związku z przemocą w rodzinie – organizator rodzinnej pieczy zastępczej przekazuje rodzinie zastępczej lub prowadzącemu rodzinny dom dziecka informacje i dokumentacje niezwłocznie po przyjęciu dziecka.

Rodzina zastępcza oraz prowadzący rodzinny dom dziecka ma także prawo do otrzymania lub wglądu do wszelkiej dostępnej dokumentacji medycznej dotyczącej przyjętego dziecka oraz do uzyskania porady w poradni psychologiczno-pedagogicznej lub innej poradni specjalistycznej i podjęcia terapii.
Organizator rodzinnej pieczy zastępczej informuje raz na sześć miesięcy właściwy sąd o całokształcie sytuacji osobistej dziecka umieszczonego w rodzinie zastępczej lub rodzinnym domu dziecka oraz sytuacji rodziny dziecka. W przypadku stwierdzenia ustania przyczyny umieszczenia dziecka w rodzinie zastępczej, organizator rodzinnej pieczy zastępczej informuje, załączając opinię asystenta rodziny i opinię koordynatora rodzinnej pieczy zastępczej, właściwy sąd o możliwości powrotu dziecka do jego rodziny. Orzeczenie w tej sprawie wydaje sąd.

Gdy przeciwko osobie pełniącej funkcję rodziny zastępczej lub prowadzącemu rodzinny dom dziecka wszczęto postępowanie karne o umyślne przestępstwo ścigane z oskarżenia publicznego, wówczas do czasu prawomocnego zakończenia postępowania starosta może odpowiednio zapewnić dziecku pieczę w innej rodzinie zastępczej lub wyznaczyć inną osobę spełniającą warunki dla prowadzącego rodzinny dom dziecka, i powierzyć jej prowadzenie rodzinnego domu dziecka, a gdy nie jest to możliwe, zapewnić dzieciom pieczę w rodzinie zastępczej lub innym domu dziecka.

Aby zapewnić należyty poziom sprawowanej opieki i wychowania, w Ustawie określono górne granice liczby dzieci mogących w tym samym czasie znajdować się w danej rodzinie zastępczej lub w rodzinnym domu dziecka. I tak, w rodzinie zastępczej zawodowej i niezawodowej, w tym samym czasie, może przebywać nie więcej niż troje dzieci lub osób, które osiągnęły pełnoletność przebywając w pieczy zastępczej (pełnoletnich wychowanków). Natomiast w rodzinnym domu dziecka, w tym samym czasie, może przebywać łącznie nie więcej niż ośmioro osób, które osiągnęły pełnoletność przebywając w pieczy zastępczej. W razie konieczności umieszczenia w rodzinie zastępczej lub w rodzinnym domu dziecka rodzeństwa, za zgodą odpowiednio rodziny zastępczej lub prowadzącego rodzinny dom dziecka, oraz po uzyskaniu pozytywnej opinii koordynatora rodzinnej pieczy zastępczej, dopuszczalne jest umieszczenie w tym samym czasie większej liczby dzieci. Pierwszeństwo w tym przypadku uzyskuje zasada nierozdzielania rodzeństwa.

W Ustawie wskazano, że powiat lub podmiot organizujący rodzinny dom dziecka zatrudnia osobę zajmującą się opieką lub wychowaniem dzieci w rodzinnym domu dziecka, wskazaną przez prowadzącego rodzinny dom dziecka. Osoba ta może zostać zatrudniona na podstawie umowy o pracę lub umowy o świadczenie usług, do której zgodnie z przepisami ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny, stosuje się przepisy dotyczące zlecenia. Wskazano przy tym, że osoba zatrudniona na podstawie umowy o pracę może pracować w systemie zadaniowego czasu pracy. W Ustawie zastrzeżono jednak, że osoba zajmującą się opieką i wychowaniem dzieci w rodzinnym domu dziecka może zostać osoba, która spełnia wymagania osobowościowe – analogicznie do wymagań określonych dla asystentów.

Ustawa wskazuje także, że w przypadku, gdy w rodzinie zastępczej zawodowej lub rodzinie zastępczej niezawodowej przebywa więcej niż trójka dzieci, starosta na wniosek rodziny zastępczej, może zatrudnić osobę do pomocy przy sprawowaniu opieki nad dziećmi i przy pracach gospodarskich. W przypadku rodzinnych domów dziecka, Ustawa przewiduje obowiązek zatrudnienia przez powiat lub podmiot prowadzący taki dom, osoby do pomocy przy sprawowaniu opieki nad dziećmi i przy pracach gospodarskich, jeżeli przebywa tam więcej niż czworo dzieci. W szczególnie uzasadnionych przypadkach, na wniosek rodziny zastępczej zawodowej, rodziny zastępczej niezawodowej lub prowadzącego rodzinny dom dziecka, starosta może zatrudnić osobę do pomocy przy sprawowaniu opieki nad dziećmi i przy pracach gospodarskich. Do osób, które maja być zatrudnione do pomocy przy sprawowaniu opieki nad dziećmi i przy pracach gospodarskich stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące osób zajmujących się opieką i wychowaniem dzieci w rodzinnym domu dziecka.
Dodatkowo, przy zapewnianiu pieczy i wychowania dzieciom umieszczonym w rodzinie zastępczej lub rodzinnym domu dziecka oraz wykonywaniu innych czynności związanych z realizacją zadań rodziny zastępczej lub rodzinnego domu dziecka – rodzina zastępcza oraz prowadzący rodzinny dom dziecka mogą korzystać z pomocy wolontariuszy, organizowanej przez organizatora rodzinnej pieczy zastępczej. O potrzebie skorzystania z takiej pomocy, rodzina zastępcza lub prowadzący rodzinny dom dziecka informuje właściwego organizatora rodzinnej pieczy zastępczej. Wolontariuszem świadczącym pomoc może być osoba, która spełnia odpowiednio „wymagania osobowościowe” określone analogicznie jak dla asystenta rodziny. Wśród rodzinnych form pieczy zastępczej na szczególną uwagę zasługuje rodzina zastępcza zawodowa oraz rodzinny dom dziecka. Z uwagi na swój „zawodowy charakter” rodzina zastępcza zawodowa oraz prowadzący rodzinny dom dziecka są szczególnie obowiązani do systematycznego podnoszenia swoich kwalifikacji, w szczególności przez udział w szkoleniach.

W obydwu przypadkach osoby sprawujące pieczę zastępczą wykonują swoją funkcję za wynagrodzeniem na podstawie umowy. Kwestie, które określa ww. umowa, zostały wskazane w Ustawie. Są to w szczególności: miejsce sprawowania pieczy zastępczej, sposób i zakres finansowania pieczy zastępczej, liczba powierzonych dzieci, wysokość wynagrodzenia przysługującego rodzinie zastępczej i sposób wypłaty oraz warunki czasowego niesprawowania opieki nad dzieckiem przez rodzinę zastępczą, w szczególności związanego z wypoczynkiem.

Jeżeli umowę zawierają małżonkowie, wynagrodzenie przysługuje małżonkowi wskazanemu w umowie. W zakresie nieuregulowanym Ustawą, do umowy mają zastosowanie przepisy ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 roku – kodeks cywilny dotyczące umowy zlecenia.

Umowa o pełnieniu funkcji rodziny zastępczej zawodowej jest zawierana przez starostę, na okres, co najmniej 4 lat. Zawiera się ją na wniosek rodziny, która spełnia warunki do pełnienia funkcji rodziny zastępczej zawodowej, posiada opinie koordynatora rodzinnej pieczy zastępczej oraz co najmniej 3-letnie doświadczenie, jako rodzina zastępcza lub prowadzący rodzinny dom dziecka. Do okresu tego doświadczenia wlicza się także okres prowadzenia placówki opiekuńczo-wychowawczej typu rodzinnego. Starosta, jeśli uzna za zasadne, może zawrzeć umowę także w przypadku, gdy rodzina zastępcza niespokrewniona nie spełnia warunku 3-letniego doświadczenia. Zauważyć należy jednak, że ww. umowy o pełnieniu funkcji rodziny zastępczej zawodowej są zawierane w ramach limitu rodzin zastępczych zawodowych na dany rok kalendarzowy, określonego w 3-letnim powiatowym programie dotyczącym rozwoju pieczy zastępczej.

Gdy rodzina zastępcza zawodowa zmieni miejsce sprawowania pieczy zastępczej, opuszczając np. terytorium Polski lub powiat - z którego starostą została zawarta umowa - umowa ulega rozwiązaniu, chyba, że starosta postanowi inaczej lub zmiana miejsca sprawowania pieczy zastępczej jest związana z wyjazdem wakacyjnym.

Instytucjonalna piecza zastępcza

Instytucjonalna piecza zastępcza jest sprawowana w formie placówki opiekuńczo-wychowawczej prowadzonej przez powiat lub podmiot, któremu powiat zlecił realizacje tego zadania, oraz regionalnej placówki opiekuńczo-terapeutycznej
i interwencyjnego ośrodka preadopcyjnego, które może prowadzić sam, lub zlecić ich prowadzenie, samorząd województwa. Placówka opiekuńczo-wychowawcza zapewnia dziecku całodobową opiekę i wychowanie oraz zaspakaja jego niezbędne potrzeby, w szczególności emocjonalne, rozwojowe, zdrowotne, bytowe, społeczne i religijne; realizuje przygotowany we współpracy z asystentem rodziny plan pomocy dziecku; umożliwia kontakt dziecka z rodzicami i innymi osobami bliskimi, chyba, że sąd postanowi inaczej; podejmuje działania w celu powrotu dziecka do rodziny; zapewnia dziecku dostęp do kształcenia dostosowanego do jego wieku i możliwości rozwojowych. Praca z dzieckiem w placówce opiekuńczo-wychowawczej prowadzona jest zgodnie z planem pomocy dziecku, sporządzonym i realizowanym przez wychowawcę we współpracy z asystentem. Pracę z grupą dzieci oraz prace indywidualną z dzieckiem organizuje wychowawca. Realizuje on zadania wynikające z planu pomocy dziecku oraz pozostaje w stałym kontakcie z rodziną.
Placówka opiekuńczo-wychowawcza zapewnia możliwość przyjmowania dzieci przez całą dobę. W zakresie wykonywanych zadań, współpracuje ona z sądem, asystentem rodziny, organizatorem rodzinnej pieczy zastępczej oraz innymi osobami i instytucjami, wspierającymi w zakresie przygotowania dziecka do samodzielnego życia, jeżeli osoby te uzyskają akceptację dyrektora placówki opiekuńczo-wychowawczej oraz pozytywną opinię organizatora rodzinnej pieczy zastępczej.

Wśród placówek opiekuńczo-wychowawczych można wyróżnić placówki typu rodzinnego, socjalizacyjnego, interwencyjnego oraz specjalistyczno-terapeutycznego. Typ placówki opiekuńczo-wychowawczej określa jej regulamin, przy czym placówka opiekuńczo-wychowawcza może łączyć zadania placówek różnego typu.

Rodzinna – zgodnie z ustawą wychowuje dzieci w różnym wieku, w tym dorastające i usamodzielniające się, umożliwia wspólne wychowanie i opiekę licznemu rodzeństwu oraz współpracuje z koordynatorem rodzinnej pieczy zastępczej
i asystentem rodziny. Można w niej umieścić w tym samym czasie nie więcej niż 8 dzieci oraz osób, które osiągnęły pełnoletność przebywając w pieczy zastępczej. Zadania takiej placówki przypominają zadania rodzinnego domu dziecka.
Socjalizacyjna – w placówce typu socjalizacyjnego są umieszczane dzieci powyżej 10 roku życia, wymagające szczególnej opieki lub mające trudności w przystosowaniu sie do życia w rodzinie. W tym samym czasie, można tam umieścić łącznie nie więcej niż 14 dzieci oraz osób, które osiągnęły pełnoletność. Umieszczenie dziecka poniżej 10 roku życia w wymienionych placówkach jest możliwe w wyjątkowych przypadkach, szczególnie przemawia za tym stan jego zdrowia lub dotyczy to rodzeństwa. Są to placówki do „zadań specjalnych”, przyjmujące „dzieci trudne” lub w sytuacjach wymagających natychmiastowej interwencji.

Interwencyjna – zadaniem placówki typu interwencyjnego, podobnie jak ma to miejsce w przypadku rodzin zastępczych zawodowych pełniących funkcje pogotowia rodzinnego, jest doraźna opieka nad dzieckiem w czasie trwania sytuacji kryzysowej. Placówka taka jest obowiązana przyjąć dziecko w przypadkach wymagających natychmiastowego zapewnienia mu opieki. Do placówki interwencyjnej dziecko przyjmowane jest na podstawie orzeczenia sądu, w przypadku, gdy dziecko zostało doprowadzone przez Policję lub Straż Graniczną, na wniosek rodziców dziecka lub osoby trzeciej, bądź umieszcza się w niej dziecko odebrane z rodziny przez pracownika socjalnego z powodu bezpośredniego zagrożenia życia lub zdrowia dziecka w związku z przemocą w rodzinie. W takich przypadkach nie stosuje się przepisów dotyczących minimalnego wieku dziecka oraz górnej granicy liczby mogących przebywać w tym samym czasie w placówce. Do placówki interwencyjnej przyjmowane są dzieci niezależnie od miejsca zamieszkania. O przyjęciu dziecka dyrektor placówki informuje niezwłocznie (w ciągu 24 godzin) sąd, powiatowe centrum pomocy rodzinie oraz ośrodek pomocy społecznej. Przyjęte dziecko poniżej 10 roku życia zostaje niezwłocznie przeniesione do jednej z rodzinnych form pieczy zastępczej.
Dziecko do placówki opiekuńczo-wychowawczej typu interwencyjnego nie może zostać przyjęte, gdy jest w trakcie samowolnego pobytu poza zakładem poprawczym, schroniskiem dla nieletnich lub młodzieżowym ośrodkiem wychowawczym, podmiotem leczniczym niebędącym przedsiębiorcą lub domem pomocy społecznej, jeżeli pobyt w tych instytucjach został orzeczony w trybie określonym w ustawie o postępowaniu w sprawach nieletnich.
Przyjmuje się, że pobyt dziecka w placówce opiekuńczo-wychowawczej typu interwencyjnego nie może trwać dłużej niż 3 miesiące. W szczególnie uzasadnionych przypadkach okres pobytu może zostać przedłużony do zakończenia trwającego postępowania sądowego o powrót dziecka do rodziny, przysposobienie lub umieszczenie w pieczy zastępczej.
Specjalistyczno-terapeutyczna – Placówka typu specjalistyczno- terapeutycznego sprawuje opiekę nad dzieckiem o indywidualnych potrzebach, a w szczególności:

- legitymującym się orzeczeniem o niepełnosprawności lub orzeczeniem o umiarkowanym lub znacznym stopniu niepełnosprawności,
- wymagającym stosowania specjalnych metod wychowawczych i specjalistycznej terapii
- wymagającym wyrównywania opóźnień rozwojowych i edukacyjnych.

Placówka typu specjalistyczno-terapeutycznego zapewnia zajęcia wychowawcze, socjoterapeutyczne, korekcyjne, kompensacyjne, logopedyczne, terapeutyczne, rekompensujące braki w wychowaniu w rodzinie i przygotowujące do życia społecznego, a dzieciom niepełnosprawnym także odpowiednią rehabilitację i zajęcia rewalidacyjne.

Nagranie do pobrania
(format .mp3, 1.5 MB)
  • Procedura kwalifikowania kandydatów
    na rodziny zastępcze niezawodowe, zawodowe rodziny zastępcze lub do prowadzenia rodzinnego domu dziecka w Powiatowym Centrum Pomocy Rodzinie w Grodzisku Mazowieckim.
Strona oglądana: 6362 razy.

Rejestr zmian

Wytworzył:brak danych, data: brak danych r., godz. brak danych
Wprowadził:Adam Podemski, data: 01.06.2009 r., godz. 14.29
Ostatnia aktualizacja:Adam Podemski, data: 05.03.2014 r., godz. 17.50
Rejestr zmian:
CzasAdministratorOpis zmiany
05.03.2014 r., godz. 17.50Adam PodemskiEdycja strony
22.10.2009 r., godz. 13.40Adam PodemskiEdycja strony
22.10.2009 r., godz. 13.28Adam PodemskiEdycja strony
07.10.2009 r., godz. 13.34Adam PodemskiEdycja strony
07.10.2009 r., godz. 13.34Adam PodemskiEdycja strony
05.10.2009 r., godz. 09.26Adam PodemskiEdycja strony
24.09.2009 r., godz. 15.42Adam PodemskiEdycja strony
01.06.2009 r., godz. 14.31Adam PodemskiEdycja strony
01.06.2009 r., godz. 14.29Adam PodemskiDodanie strony

Stopka

© 2012 Powiatowe Centrum Pomocy Rodzinie
Zawartość merytoryczna: GRAŻYNA WALCZYK, e-mail: biuro@pcprgrodzisk.pl
Projekt: INFOSTRONY - ADAM PODEMSKI, e-mail: adam.podemski@infostrony.pl
Serwis uruchomiono 30 kwietnia 2009 r.